Według legendy koty brytyjskie przywędrowały wraz z legionami rzymskimi do Anglii. Ceniono je przez wzgląd na łowność. Jest to jedna z najstarszych europejskich ras. Przez wiele stuleci pospolicie występujące, duże, krągłe, krzepkiej budowy i doskonałego zdrowia koty cieszyły się życzliwością Brytyjczyków.
Początek XX wieku to rozwój hodowli kota brytyjskiego w jego ojczyźnie. W tym czasie zamożni Brytyjczycy zaczęli zwracać większą uwagę na koty w tak egzotycznym typie. Początkowo krzyżowano je z azjatyckimi kotami krótkowłosymi, ale bardzo szybko zauważono, że zatraca się krępa budowa ciała i okrągła głowa. Hodowcy więc zdecydowali się na domieszkę krwi kota angorskiego, a następnie perskiego, co dało zaskakująco dobre rezultaty.
Brytyjski krótkowłosy to rasa największych kotów krótkowłosych, którą można określić jaką grubą lub przysadzistą. Wiele z jego konturów jest zaokrąglonych. Krótki, szeroki nos usytuowany jest nad ciężką, mocną brodą. To wszystko oraz ciężka klatka piersiowa jak i gruby ogon świadczą o tym, że jest to kot silny i krzepki. Krótka i zwarta sierść nie jest puszysta i pojawia się w ponad stu różnych kolorach i wzorcach.
Kot brytyjski krótkowłosy jest kociskiem inteligentnym, o silnym charakterze i umiarkowanym temperamencie. Nigdy nie bywa natrętny, a wręcz zachowuje pewien dystans i powściągliwość w kontaktach z domownikami. Z jednej strony potrzebuje bliskości człowieka, z drugiej zaś żyje nieco z boku. Kot brytyjski krótkowłosy zwykle wybiera jedną osobę, którą obdarza szczególnymi względami. Rzadko się odzywa, chyba, że dopomina się o ulubiony smakołyk lub codzienną porcję pieszczot. Lubi być głaskany, ale nie przepada za noszeniem na rękach.
U kotów brytyjskich często występuje niedrożność kanalików nosowo-łzowych, ponieważ należą one do ras o tak zwanym ''skróconym pyszczku'', choć nie jest ono tak ekstremalne jak u kota perskiego. Objawia się to nadmiernym łzawieniem z oczu. Brytyjczyki mają także skłonności do nadwagi, dlatego należy bardziej niż u innych ras pilnować diety.
Jednym z powodów popularności tej rasy w ubiegłym stuleciu było to, że nie potrzebuje on szczotkowania. O krótką i gęstą sierść może z powodzeniem zadbać sam. Jak wszystkie koty, również je należy regularnie szczepić, odrobaczać i corocznie kontrolować stan zdrowia.
Komentarze
Prześlij komentarz