Świat Czarnego Kota

 Być może żadne zwierzę na świecie nie zostało tak mocno związane z tym, co niewyjaśnione, jak kot. Szczególnie czarny kot. Przez setki lat ludzie wierzyli, że potrafi dostrzec rzeczy ukryte przed ludzkim wzrokiem. Duchy. Istoty z innych światów. Energię miejsc. A nawet samą śmierć. Chociaż dziś wiele osób traktuje to wyłącznie jako folklor lub przesąd, coś w kocim zachowaniu nadal potrafi wywołać niepokój. Zwłaszcza nocą. Każdy właściciel kota zna ten moment. Cisza. Środek nocy. Dom pogrążony w półmroku. I nagle kot zatrzymuje się nieruchomo, patrząc w pusty kąt pokoju. Jego źrenice rozszerzają się, uszy delikatnie drgają, a wzrok śledzi coś, czego człowiek nie widzi. Czasem zwierzę zaczyna powoli podążać za niewidzialnym „czymś” wzrokiem. Innym razem nagle ucieka albo syczy w pustkę.  To właśnie takie sytuacje od wieków budowały aurę tajemnicy wokół kotów. W starożytnym Egipcie koty były zwierzętami świętymi. Wierzono, że chronią dom nie tylko przed gryzoniami, ale również p...

 Wiosna ma dziwną moc. Potrafi obudzić nie tylko drzewa, kwiaty i ludzi zmęczonych zimą, ale też coś znacznie bardziej tajemniczego. Coś, co przez kilka miesięcy siedziało cicho na parapecie, zwinięte w czarną kulkę przypominającą cień. Czarny kot wiosną zmienia się nie do poznania. Nagle zaczyna zachowywać się tak, jakby cały świat znów należał do niego.  Jeszcze kilka tygodni wcześniej spał godzinami przy kaloryferze, patrząc na śnieg z miną starego filozofa. A potem przychodzi pierwszy naprawdę ciepły poranek. Uchylone okno. Zapach mokrej ziemi. Śpiew ptaków. I wtedy czarny kot przypomina sobie, że jest stworzeniem stworzonym do włóczenia się po świecie, nawet jeśli tym światem jest tylko balkon, ogród albo kilka dachów pobliskich garaży.  Wiosną czarne koty wyglądają inaczej niż zimą. Ich futro nabiera połysku. W słońcu przestaje być całkowicie czarne. Nagle pojawiają się rude refleksy, ciepłe brązy, czasem nawet granatowy połysk. To trochę tak, jakby noc sama zaczyna...