Norweski mruczek 🐆🐱🦁

  Norweskie koty leśne są coraz bardziej popularną rasą nie tylko w Polsce, ale też na całym świecie. Choć jeszcze w latach 70 obowiązywały ograniczenia w wywożeniu tych pięknych kotów z rodzinnej Norwegii, dziś cieszą się powodzeniem także poza swoją ojczyzną. Zachwycają swoją dziką i pierwotną naturą oraz przyjacielskim i towarzyskim charakterem.

 Kot leśny mimo dzikiego wyglądu i potężnych gabarytów jest bardzo łagodny i przyjaźnie nastawiony do ludzi. Jeśli raz zaakceptuje człowieka, może on liczyć na jego bezwarunkową lojalność i przyjaźń na całe życie. 

 To niezwykle stara rasa, pochodząca z Norwegii, ale posiadająca też swoich dalekich przodków z Wielkiej Brytanii. Zgodnie z legendami skandynawskimi gatunek ten towarzyszył Wikingom w wyprawach morskich. Koty miały pilnować ich zapasów przed atakami gryzoni.

 Są posiadaczami pięknego futra, które pozwala im na to, by nie straszne były im chłody i zimne wiatry. Skrajne warunki atmosferyczne, w jakich przyszło im żyć, uodporniły je na minusowe temperatury. Łapy predysponowane do chodzenia po śniegu i dwuwarstwowa okrywa włosowa to atuty czworonoga, pomagające w dostosowaniu się do środowiska. Nawet czuć w nich pewną typowo góralską zawziętość. Jako rasa, koty te zostały uznane dopiero w roku 1972 przez Norweski Związek Felinologiczny. W polskich warunkach klimatycznych daje sobie doskonale radę, zarówno jako kot wychodzący, jak i żyjący w domu. 

 Jak już wspominaliśmy, kot norweski leśny jest łagodny i niekonfliktowy, dlatego będzie dobrym przyjacielem dla dzieci. Jego pogodny charakter jest niemal zaraźliwy. Choć nie przepada za zbytnimi pieszczotami, to nie okazuje agresji. Gdy będzie miał dość pieszczot, po prostu odejdzie. Lubi przebywać wśród ludzi, jest przywiązany do opiekuna, ale nie wymaga stałej uwagi i nie jest natrętny. Raczej nie będzie przesiadywał nam na kolanach, jednak wynika to z indywidualności i niezależności, a nie z braku sympatii.

 Leśne korzenie sprawiają, że koty te potrzebują sporej dawki ruchu. Dlatego zapewnijmy im możliwość różnorodnej aktywności. Muszą mieć wysokie drapaki, po których będą się wspinać, biegać i skakać. Każdego dnia wykorzystuj podczas zabawy wędkę. To dzięki niej możesz odtworzyć cykl łowiecki. Koty norweskie leśne są inteligentne i ciekawskie. Chętnie bawią się z ludźmi. Szybko pojmują zasady działania zabawek interaktywnych i nie znoszą nudy.

 W odróżnieniu od większości ras obdarzonych długim i gęstym futrem norweski leśny nie wymaga skomplikowanej pielęgnacji, choć mogłoby się tak wydawać na pierwszy rzut oka. Z reguły z doprowadzeniem do porządku futra radzi sobie samodzielnie. Czasem tylko, gdy sierść zanadto skołtuni się, trzeba mu pomóc i usunąć sfilcowane fragmenty okrywy. Profilaktycznie można go czesać raz w tygodniu, jeśli na to pozwoli. Zwierzę może mieć tendencję do zalegania w przewodzie pokarmowym kłaczków, więc lepiej profilaktycznie podawać mu odpowiednie preparaty.